تقابل دو نسل
مشهدتئاتر- آنچه از هنرمندان پرطمطراق تئاتر در مشهد مانده، حاصل زحمت بسياري از هنرمندان دلسوخته شهرمان ميباشد كه بيش از چند دهه براي اعتلاي تئاتر، با همه بيمهري و رنجهايي كه كشيدند، بر صحنهي مقدس استوار ماندند و فعاليت كردند آنچه كه در اين مسير خطير از ابتدا تاكنون براي اين نسل از تئاتر باقي مانده، خستگي مفرط توأم با عشقي است كه بر شانههايشان سنگيني ميكند و اين متوليان فرهنگ هستند كه با تجليل و قدرداني از آنها، يك عمر فعاليت آنها را ارج نهند. در اين راستا واحد هنرهاي نمايشي حوزه هنري با مشاركت شركت سينمايي دور بزرگداشتي را با حضور انوشيروان و برزو ارجمند با عنوان «تقابل دو نسل» برگزار كرد.
در ابتداي مراسم معاون فرهنگي هنري حوزه هنري خراسان رضوی ضمن خوشامدگويي به حاضران گفت: پاتوق هنرمندان تئاتر از برنامههاي پرمخاطب ماست كه هر هفته علاوه بر مطرح كردن مباحث آموزشي، اجراي نمايش، خوانش نمايشنامه و نيز دعوت از هنرمندان تئاتر استان و كشور را در دستور كار خود قرار دادهايم.ابراهيم زرهساز با بيان اينكه در آينده كارگاه عملي در پانوق را برگزار ميكنيم، افزود: هنرمندان بزرگ تئاتر مشهدي كشور بر گردن هنرمندان اين شهر حق مسلمي دارند كه وظيفه ماست كه هرچه توان داريم در تجليل آنان بكوشيم.
در ادامه حسين باغيار، مديرعامل سابق كانون هنرمندان خراسان با بيان اينكه اين مراسم به نوعي تجليل از زحمات هنرمندان بزرگ خراسان و كشور است، گفت: اميدوارم هرازچندگاهي شاهد هنرمندان ديگر مشهدي در چنين برنامههايي باشيم.
در ادامهي مراسم، انوشيروان ارجمند و پسرش برزو با تشويق بيامان هنرمندان و علاقهمندان تئاتر به روي صحنه آمدند.در ابتدا انوشيروان ارجمند گفت: احساس ميكنم عشق ما به تئاتر تحليل رفته و به همان نسبت عشقمان به سينما زياد شده است و همه ميخواهيم يك شبه مشهور و ميلياردر شويم و به جايي برسيم كه زحمتي پشتش نباشد.وي با اشاره به سالهاي دور كه در مشهد تئاتر كار ميكرد، اظهار داشت: مركز آموزش تئاتر خراسان جزوپربارترين كلاسها در ايران بود. در آنزمان ما به گروهها اهميت ميداديم و تئاتر يعني گروه و در آن سالها شايد در مركز آموزش تئاتر خراسان 10 گروه تئاتري و زيرگروههايي وجود داشتند. وي افزود: اينگونه نبود كه هركس صرفاً به فكر گروه خودش باشد و اگر نياز بود همه گروهها دست به دست هم ميدادند تا يك تئاتر كه از مشهد ميخواست به تهران برود، قويترين كار باشد. ارجمند ادامه داد: ممكن بود كجسليقگي وجود داشته باشد يا پشت سر هم حرف زده شود اما تيشه به ريشه هم نميزديم؛ چراكه تئاتر خراسان بايد در ايران الگو و نمونه ميبود.اين پيشكسوت تئاتر آموزش و تلاش را در يك سو و داشتن گروه و تجربهكردن در آن را هم يكسوي ديگر تئاتر عنوان كرد و گفت: هيچ تيم فوتبالي را با تئوري نميتوان به زمين فرستاد و بايد گروهي وجود داشته باشد.وي با اشاره به سختيها و كمبود امكانات در آن سالها اظهار داشت: در آن سالها اولين دغدغه همه گروهها. محل تمرين بود. اينكه در كجا و كدام اداره بايد تمرين كردو چه كسي جاي خودش را به ما ميدهد تا تمرين تئاتر كنيم.اين پيشكسوت تئاتر با بيان خاطراتي از كمبود امكانات و مشكلات و سختيهاي آن سالها گفت: با همه سختيها، تلاش هنرمندان تئاتر مشهد و خراسان باعث شد كه تئاتر خراسان و مشهد مركز نقل تئاتر ايران شود و هر تئاتري كه از مشهد به تهران رفت، تكه هايمتفاوت آن را در جاي جاي ايران ميديديم كه اجرا ميشد. صبوري، پشتكار و همت خرج اين تئاتر شد اما اكنون چه بر سر آن مركز ثقل آمده است.وي در پايان با بيان اينكه من زماني ثمر دارم كه آنچه را روي دوشم است، منتقل كنم، گفت: همه دستاندركاران تئاتر اين نيت را دارند كه تجربيات خود را به نسل بعدي منتقل كنند.
بعد از سخنراني اين پيشكسوت تئاتر كشور، برزو ارجمند گفت: از وقتي تهران رفتم، فهميدم كه تئاتر مشهد چقدر بزرگ است و از آن با احترام ياد ميشود. لذت زيادي دارد وقتي در جشنوارهاي شركت ميكنيد كه گروههايي حرفهاي شركت كردهاند و يك نمايش از مشهد با امكانات كم و جوايز زيادي را ميگيرد.اين بازيگر تئاتر و سينما در جمع هنرمندان تئاتر حوزه هنري مشهد گفت: از اينكه ديگر تئاتر مشهد آنگونه نيست دلم گرفته است. دلم ميسوزد از اينكه بازيگر و آدمهاي تئاتري مشهد كه در شهرستانهاي شماره يك هستند، اكنون كار نميكنند و بزرگ ترين دليل كارنكردن آنها نسل من و بعد از من است. ما تشويقشان نميكنيم كه كار كنند.وي با بيان اينكه تئاتر در تهران هم پول ندارد، گفت: كسي كه كار هنر ميكند، به خاطر دلش است. به اين اميد نباشيد كه از تئاتر پول درآوريد. در سينما هم به همين صورت است، براي بزرگترين آدمهاي سينمايي هيچ اتفاق بزرگي از لحاظ مالي نيفتاده است.برزو ارجمند در ادامه خاطرنشان كرد: اگر ميخواهيم تئاتر مشهد زنده بماند، نسل من و جوانها بايد كاري كنيم كه تمام اين پيشكسوتان انگيزه براي كار پيدا كنند. اگر تلاش كنيم دوباره اين تئاتر بلند ميشود. اكنون بهترين زمان است چون در تهران هم اكثراً فقط به خاطر شهرت وارد اين رشته در دانشگاه ميشوند.
در پايان مراسم، هنرمندان و نمايندگان نهادها و گروههاي فعال تئاتر با اهداي گل، لوح و هديه از حضور آنان در مشهد تشكر كردند.
غیبت عاملانه و عامدانه
* به قلم استاد رضا صابری در باره اين نشست
فکر میکنم حمایت از هنرمندان بایستی از وظایف قانونی نهادهای ذیصلاح فرهنگی و هنری باشد. از آنجا که در کشور ما کوششها و فعالیتهای هنری توسط نهادهای فرهنگی دولت ساماندهی میشود. هنرمندان بیش از هر زمان دیگر خود را وابسته به دولت احساس میکنند. همسویی دولت و هنرمندان در بخشهای مختلف هنر موجب شده نیاز به حمایت در زیر چتر پشتیبانی دولت توقعاتی را در هنرمندان ما ایجاد نمایند. وقتی بیکمک دولت هنرمند قادر نیست خلاقیت و فرآوردههای هنری خودش را به معرض تماشا بگذارد و از طرفی هنرمند تلاش میکند خود را به آرمانهای جامعه نزدیک کند. به همین میزان از نهادهای فرهنگی و همینطور از متولیان امور مربوط به فرهنگ و هنر انتظار میرود از هنرمندی که بیش از سیسال عمر و جوانیاش را وقف آبرومندی فرهنگ کشورش کرده، به قدر وسع و در قد و قوارهی یک پاسداشت آبرومندانه از او قدردانی نماید. همهاش سکه و لوح و پول و اینجور چیزها که نیست، هنرمندان کمتوقعترین قشر جامعهی فرهنگی هستند. موضوع پاسداشت آقایان انوشیروان و برزو ارجمند که هر دو از هنرمندان فعال سینما و تئاتر و تلویزیون میباشند، در تالار حوزهی هنری مشهد در روز عید سعید فطر و در جمع پرشور هنرمندان جوان در کنار هنرمندان قدیمیتر تئاتر مشهد و غیبت عالمانه و عامدانهی برخی متولیان هنری مشهد کمتوجهی به قشر هنرمندان و پیشکسوتان تئاتر شهر محسوب میشود. به هر تقدیر جا دارد از مسئولان حوزهی هنری مشهد که امکاناتشان را برای پاسداشت آقای ارجمند در اختیار گذاشتند، تشکر کنم.
